پایگاه خبری الف 8 شهريور 1396 ساعت 9:11 http://alef.ir/vdcjhmeiiuqeyaz.fsfu.html?506795 -------------------------------------------------- عنوان : مادر شهید حججی: محسن عاشق ائمه اطهار(ع) و با قرآن مونس بود -------------------------------------------------- متن : طوفان که در طبیعت برپا می شود، پیام می دهند: در خانه های خود پناه بگیرید، طوفان اما... به گزارش جوان، طوفان که در طبیعت برپا می شود، پیام می دهند: در خانه های خود پناه بگیرید، طوفان اما اگر در دل به پا شود، کسی ندا می دهد: از خانه های خود خارج شوید و به میدان معرکه درآیید. وصیت شهید حججی را که شنیدم، صدای طوفانی را هم که در دل او به پا شده بود، شنیدم و فقط کران و کوران، طوفانی را که او در میان مردم کشورش به پا کرد، نمی بینند و نمی شنوند. شعبده بازان دنیا در صحنه نمایش به یک چشم برهم زدن شما را مات و مبهوت می کنند و او که دنیا را واگذاشته بود، به یک چشم برهم زدن مقابل دوربین جلاد داعشی، ملتی را مات و مبهوت اراده و شجاعت خویش کرد. او همان طور که رهبر انقلاب فرمودند یکی از هزاران رویش انقلاب اسلامی بود که خداوند او را حجتی در مقابل چشم همگان قرار داد. پس از ملاقات با زهرا خانم، همسر شهید حججی به سوی منزل مادر شهید حرکت می کنم. در نجف آباد این روزها نیازی نیست برای رسیدن به کوی حججی آدرسی در دست داشته باشی. کافی است مقابل اولین رهگذر توقف کنی و بپرسی خانه شهید حججی کجاست تا او انگار که صد سال است شهید و کوی و خانه او را می شناسد، با آب و تاب نقشه راه را نشانت دهد. برخی می گویند بروید خیابان آزادگان و برخی می گویند بروید خیابان حججی. مردم خودشان نام آزادگان را به حججی تغییر داده اند و هوشیارانه می دانند که از هر دو اسم به یک معنا می رسند. باید از مادر شهید بخواهم تا صاف و پوست کنده به ما بگوید چه کرد که خدا فرزندش را حجتی مقابل چشم همگان قرار داد و آیا او هم مثل زهرا خانم در اوج وقار و اخلاص با شهادت آقا محسن روبه رو شده است. دقایقی بعد مقابل مادر شهید نشسته ام و او از قرآن خوانی و استمرار بر زیارت عاشورای امام حسین و عشق به ائمه اطهار که در دل فرزندش موج می زد، برایمان می گوید: خیلی مؤمن بود، خیلی بااخلاص بود، خیلی مردم دار بود. از بچگی زیارت عاشورا می خواند که خودم به او آموخته بودم. هشت، نه ساله بود که خواندن زیارتنامه را یاد گرفت. یک هیئتی خانه پدربزرگش بود که آنجا جمع می شدند و زیارت عاشورا می خواندند. در دوره دبیرستان هم در مؤسسه ای کار نشر کتاب انجام می داد. کتاب های فرهنگی و هنری را می فروخت و پول آن را خرج مدرسه سازی در اردوهای جهادی می کرد. مادر به اینجا که می رسد کمی بغض می کند و می گوید: نمی دانم چه بگویم. به او یادآور می شوم که همه جای شهر و سرزمین ما حرف شهید اوست. آرام ادامه می دهد: قرآن زیاد می خواند و قبل از 15سالگی هم قرآن خواندن را به او آموختم. روزه هایش را هم در همان سن و سال می گرفت و با اینکه ما می گفتیم با این سن کم نمی خواهد روزه بگیری، اما می گفت باید نماز و روزه هایم را بگیرم که مدیون خون شهدا نباشم. بچه ام خیلی بااخلاص بود. در دست نوشته هایش آورده بود که می خواهم سرم برود تا سر رهبرم سلامت باشد! مادر شهید باز بغض می کند و می گوید در نامه هایش که برایم مانده نوشته: می خواهم مثل حضرت فاطمه زهرا قبرم گم باشد! می خواهم مثل او پهلویم شکسته شود! می خواهم مثل امام حسین(ع) سرم در راه حق جدا شود. مثل علی اکبر در جوانی شهید شوم. بعد ادامه می دهد: فکر کنم پسرم به همه آرزوهایش رسید. مادر این بار از گریه کرد ن های خود برای شهید گلایه می کند و می گوید: محسن به خواب خواهرش آمده و خیلی خوشحال بوده، اما شاید چون من خیلی گریه می کنم هنوز به خواب من نیامده است. نمی خواهم بیش از این او را مشغول این گفت وگو کنم. از مادر شهید تشکر می کنم. او حرف آخرش را اینطور به زبان می آورد: از جوانان ایرانی می خواهم انتقام او را از دشمن بگیرند.