پایگاه خبری الف 16 شهريور 1393 ساعت 10:00 http://alef.ir/vdciquarpt1a5q2.cbct.html?240663 -------------------------------------------------- به بهانه ولادت امام ابوالحسن الرضا(ع)؛ عنوان : حق همسايگي امام مهربان مهدی ياراحمدی خراسانی، 16 شهریور 93 -------------------------------------------------- متن : اين مرقومه شرح حالي مختصر از زندگاني انساني شريف از تبار رسول الله است كه رفتار محترمانه و مهربانانه او با مردم زبانزد خاص و عام مي باشد. خورشيد فروزان آسمان ولايت، امام هشتم شيعيان حضرت علي بي موسي الرضا(ع)؛ بنا به روايات معتبر ايشان در روز یازدهم ذیقعده سال ۱۴۸ق در مدینه متولد شدند. مادربزرگوارشان تکتم نام داشت که بعد از تولد حضرت، از طرف امام کاظم(ع) طاهره نام گرفت. نام مادر حضرت را نجمه نیز گفته اند. نام حضرت علی، کنیه ايشان ابوالحسن الثانی و لقبشان رضاست. امامت ايشان در سال۱۸۳ در سن ۳۵سالگی آغاز شد و ۱۹ یا ۲۰سال به طول انجاميد. در رابطه با کرامات و ویژگی های شخصیتی ایشان روایات زیادی در تاریخ آمده است. احمد بن عمر حلاّل می گوید: مردی به نام أخرس در مکه بود که پی در پی نام شریف امام هشتم(ع) را به زبان جاری می کرد و به دنبالش فحش و ناسزا می گفت. من وارد شهر مکه شدم و یک کارد برنده خریدم و او را نشان گرفتم تا در اولین فرصت او را به قتل برسانم. همین که سر راهش ایستاده بودم تا به محض مشاهده او را بکشم ناگاه نامه ای از حضرت امام رضا(ع) به من رسید که در آن نوشته شده بود که: تو را به حق من بر تو، متعرض أخرس مشو پس بدرستی که خداوند تعالی، ثقه و معتمد من است و او را کافی است. مهم ترین ویژگی های امام هشتم(ع) پرهیز از دنيا و ساده زيستي، برجسته ترين صفات امام رضا(ع) بود. تمام راويان متفق القولند كه وقتي آن حضرت وليعهد مأمون شدند هيچ توجهي به جنبه ی قدرت و عظمت آن نداشتند. امام هشتم(ع) كه دوست و دشمن توان انكار شخصيت ملكوتي او را ندارند چند ویژگي خیلی مهم دارند؛ اول اینکه راضی و رضا هستند؛ یعنی زود مي گذرند. امام جواد(ع) فرمود: "به خدا سوگند! خدا پدرم را "رضا" نامیده، چون كه پسندیده خدا در آسمان بود و رسول خدا و أئمه هدی در زمین از او خوشنود بودند" دوم اینکه عالم آل محمد(ص) هستند؛ ايشان همچون نیاکان بزرگوارشان، از مقام علمي بسيار والایی برخوردار بودند، تا آنجا که ايشان را عالم آل محمد(ع) لقب داده اند. بیست و چند سال بیشتر نداشتند که در مسجد رسول ا...(ص) به فتوی مي نشستند. علمشان بی کران و رفتارشان پیامبرگونه و حلم و رأفت و احسانشان شامل خاص و عام بود. دورانی که امام رضا(ع) در آن زندگي مي كردند عصر شکوفایی علم و سرازیر شدن علوم مختلف ملت ها و تداخل فرهنگی مردمان آن روزگار بود. در این زمان پیشرفت علوم باعث پیدایش افکار و عقايد انحرافی و مشرب های فکری گوناگون کلامي و فلسفی شده بود که همین امر چالشی جدی در برابر عقايد و آموزه های ناب اسلامي و شیعی به شمار مي رفت. امام رضا(ع) با درک این خطرات و تهدیدها از فرصت پیش آمده نهایت بهره برداری را كردند و به روشنگری های فراوان در زمینه تبیین عقايد اسلامی و نمایاندن راه مستقیم الهی دست زدند. سوم ایشان امام رأفت و مهربانی هستند؛ یاسر خادم امام(ع) می گوید: آن بزرگوار به ما فرموده بود اگر بالای سرتان ایستادم و شما به غذا خوردن مشغول بودید برنخیزید تا غذایتان تمام شود. به همین جهت بسیار اتفاق می افتاد که امام ما را صدا می کرد، و در پاسخ او می گفتند به غذا خوردن مشغولند و آن حضرت می فرمود: بگذارید غذایشان تمام شود. اخلاق و سيره رضوي در كتاب اهل بیت عرشیان فرش نشین در مورد ايشان آمده است؛ امام رضا(ع) کسی را با عمل و سخن خود نمي آزرد، تا حرف مخاطب تمام نمي شد سخنش را قطع نمي کرد. هیچ نيازمندی را مأیوس باز نمي گرداند. در حضور ميهمان به پشتی تکیه نمي داد و پای خود را دراز نمي کرد. هرگز به غلامان و خدمه دشنام نمي داد و با آنان مي نشست و غذا مي خورد. شب ها کم مي خوابید و قرآن بسیار مي خواند. اکثر شب هایش را از سر شب تا صبح بیدار بود. شب های تاریک در مدینه مي گشت و مستمندان را کمک مي کرد. در تابستان بر حصیر و در زمستان بر پلاس زندگی مي کرد. نظافت را در هر حال رعایت مي فرمود و عطر و بخور بسیار به کار مي برد. جامه ارزان و خشن مي پوشید، ولی در مجالس و برای ملاقات ها و پذیرايی ها لباس فاخر در بر مي کرد. غذا را اندک مي خورد و سفره اش رنگین نبود. در هر فرصت مقتضی، مردم را به وظايفشان آگاه مي کرد. كانون مهر و عاطفه به مردم امام رضا(ع) كانون مهر و عاطفه به مردم و مظهر عشق و محبت به آنان بود. از این رو، در زیارتنامه آن حضرت یکی از ویژگی هایش رأفت و مهربانی یاد شده است و چنین مي خوانیم؛ السلام علی الامام الرئوف، سلام و درود بر امام و پیشوای با رأفت و مهربان (مفاتیح الجنان). به راستی باید گفت این لقبی است که از سوی پروردگار به آن بزرگوار عنایت شده است. مهربانی، محبت و رافت آن حضرت بر کسی پوشیده نیست. ایشان یاور درماندگان و پناه بی پناهان بود؛ چه بسا یتیمانی که گرمي دست او را بر سر و صورت خود احساس کرده اند و چه بسیار مستضعفان و گرفتارانی که در سایه یاری رساندن های او به خیری دست یافتند. حق همسايگي امام ابوالحسن الرضا(ع) از هزار واندي سال پيش كه قلب نازنين امام ابوالحسن الرضا(ع) از تپش ايستاد و از آن لحظه كه پيكر پاكش را به آغوش خاك تيره سپردند و شيعيان و دوستداران حضرتش گرداگرد قبر مطهرش بي قرار در مدار عشق او جاودانه مي گرديدند تا به امروز، حضور مباركشان در ايران و وجود مرقد مطهر و بارگاه ملكوتي ايشان در ارض اقدس رضوي همواره مايه بركت و مباهات مردم ايران زمين بوده و اين نعمتي بس بزرگ براي ايرانيان است كه كسي در اين ميان نتواند از عهده شكرش به درآيد. همسايگي و مجاورت ايرانيان با امام مهرباني ها و عالم آل محمد حضرت رضا(ع) توفيق و نعمتي است كه بي شك خداوند متعال از چگونگي بهره مندي ما از اين فرصت در روز قيامت سئوال مي كند. مگر نه اين است كه براساس آموزه هاي ديني ما همسايه بر همسايه حقي دارد كه بايد نسبت به اداي آن اهتمام ورزد؟ پس اكنون كه ايرانيان در همراهي با بهترين همسايه توفيق داشته اند بايد فرهنگ رضوي را در همه ابعاد زندگي فردي و اجتماعي خود جاري سازند و خود را در محضر امام ببينند و رفتار و گفتار و كردار خويش را با آموزه هاي رضوي همسو و هماهنگ كنند و بر خود ببالند كه امروز سايه امام هشتم(ع) بر سرزمين ايران و بر دل ايرانيان مستدام است: سزد كه بر سر خورشيد سايه اندازيم كنون كه سايه شمس الشموس بر سر ماست