پایگاه خبری الف 9 مهر 1393 ساعت 15:25 http://alef.ir/vdcg7w9xnak9tu4.rpra.html?243785 -------------------------------------------------- راهنمای کتاب/ «یادداشت‌های یک پزشک جوان»؛ میخاییل بولگاکوف؛ ترجمه آبتین گلکار؛ نشر ماهی عنوان : طنازی‌های بولگاکف جوان! سیدمحمدامین موسوی‌زاده؛ 9 مهر 1393 -------------------------------------------------- متن : یادداشت های یک پزشک جوان نویسنده: میخاییل بولگاکوف ترجمه: آبتین گلکار ناشر: ماهی، چاپ دوم ۱۳۹۳ ۲۱۴ صفحه، ۶۰۰۰ تومان فروشگاه اینترنتی شهر کتاب، این کتاب را تا یک هفته پس از معرفی، با ۱۰% تخفیف ویژه عرضه می کند، در صورت تمایل اینجا کلیک کنید. **** این روزها که اوکراین یکی از مراکز مناقشه در جهان است، خواندن آثار نویسنده برجسته ی اهل کی یف، میخاییل بولگاکوف، خالی از لطف نیست. پزشک ما، که آثار مطرحی چون دل سگ (قلب سگی) و مرشد و مارگاریتا را در کارنامه اش دارد، مجموعه داستان های یادداشت های یک پزشک جوان را بر بنیاد خاطرات دوران خدمت خود در روستای دورافتاده ی نیکولسکویه در ایالت اسمولنسک نوشته است. وقایع داستان در حوالی سال های انقلاب روسیه( ۱۹۱۷) اتفاق می افتد؛ با این حال هم چنان که از یک روستای دورافتاده انتظار می رود، آشوب های انقلابی در این کتاب هیچ نشان و نمودی ندارد. نویسنده/ پزشک تنها به شرح بیماران و رویارویی و احوال درون و بیرون یک پزشک تازه کار و ناآزموده با این موقعیت ها می پردازد و هر چند این پرده ها و صحنه ها، از افتادن دختربچه در کتان کوب تا خطر سفلیس که مردم ناآگاه را تهدید می کند، اغلب تلخ هستند با این حال لحن کلی داستان ها نوعی طنز درونی و عمیق را، که در همه ی آثار بولگاکوف جاری است، در بن مایه ی خود دارد. همین طنز در روایت تلویزیونی الکس هاردکسل از این کتاب (بریتانیا، شبکه ی اسکای آرتز، از ۲۰۱۲ تا کنون) برجسته تر می شود و از ناشی گری دکتر در بریدن استخوان پای له شده ی دختربچه یی که در کتان کوب افتاده است، صحنه یی تلخ اما کمیک آفریده است. هم چنان که نوشتم این داستان ها اغلب، اگر نگوییم تمامی، بر بنیاد تجربیات شخصی نویسنده نوشته شده اند و خاطرات و یادداشت های اطرافیان او این نظر را کاملا تایید می کند. به این نکته مترجم در مقدمه اشاره کرده و در جای جای داستان ها نیز ویراستار کتاب این همانندی ها را به صورت پاورقی توضیح داده است که خواندن شان خالی از لطف نیست. تنها داستان مورفین است که کمی از این واقع نگاری فاصله می گیرد و تجربه ی شخصی اعتیاد بولگاکوف به مورفین را با روایتی دم دستی به همکار و هم کلاسی سابق او نسبت می دهد. هر چند در این داستان نیز رد پای تجربیات خود او به وضوح دیده می شود. نکته ی دیگری ک