پایگاه خبری الف 13 دی 1394 ساعت 7:31 http://alef.ir/vdcfvydm1w6d0ea.igiw.html?321769 -------------------------------------------------- عنوان : آلودگی، فرهنگ و محیط زیست بخش تعاملی الف - علی ارسطوئی -------------------------------------------------- متن : آلودگی هوای کلان شهرها که این روزها بلای جان مردم شده است، موضوع پیچیده ای است که تنها با دعوای سیاسی و نهایتاً انتصاب "مدیر جدید" به جایی نخواهد رسید. آلودگی هوا مثل مدیریت شهری یا هرگونه مدیریت اجرایی دولتی نیست. نمی توان با نسخه های " BRT محور" آلودگی را مدیریت کرد و انواع سموم را به صف کشید. آلودگی باید کمتر بشود و به نقطه ی صفر نزدیک شود و نه اینکه مدیریت بشود. این دو نگاه با هم تفاوت چشمگیری دارند که اگر قرار باشد با رویکرد دوم یعنی مدیریت کردن آلودگی (به جای به صفر رساندن آن) پا به عرصه ی حل مشکل بگذاریم چیزی عایدمان نخواهد شد؛ به جز جدول زمانبندی تعطیلی مدارس و محدوده های جدید طرح ترافیک! مشکل آلودگی در کشور ما (فارغ از مسئله سیاست) به موضوع نگاه ما به مقوله ی محیط زیست برمی گردد. حل مسائل محیط زیست در سطح کلان است که می تواند منجر به حل بحران آلودگی کلان شهرها بشود. آلودگی هوا از مشکلات دریاچه ارومیه گرفته تا خشک شدن زاینده رود و تخریب جنگل ها و حفر چاه های غیر مجاز و تزریق گاز به شهرها جدا نیست. اگر قرار باشد حل هرکدام از این معضلات را بدون در نظر گرفتن سیاست های کلی و آموزش های همگانی در دستور کار قرار بدهیم به نقطه مشخصی نخواهیم رسید. متاسفانه یکی از بزرگترین نقاط ضعف مدیریت محیط زیست از ابتدا تاکنون عدم نگاه "مردم محور" بوده است. حقیقتاً این متن به دنبال حمله به مدیریت فعلی محیط زیست نیست و از موضع انصاف تقصیر را متوجه همه ی مدیران تمام دوره ها می داند. آن تقصیر بزرگ عبارت است از همراه نکردن مردم در امر محیط زیست. اگر محیط زیست به دغدغه و گفتمان عمومی مردم در کنار تمام مطالبات آن ها تبدیل بشود و فرهنگ و دیدگاه مردم حتی در کوتاه مدت- به این مقوله تغییر کند نه تنها رفتارهای عمومی در راستای تخریب این نعمت خدادادی تغییر جهت خواهد داد، بلکه به خاطر این فرهنگسازی هر حرفه ای، صنعتی یا حرکتی تجاری که به محیط زیست احترام نگذارد، مورد بازخواست عمومی (و نه صرفاً قضایی و اجرایی) قرار خواهد گرفت. اگر خودروهای ما آلایندگی مرگبار دارند، اگر صنایع ما غیر استاندارد هستند، اگر شاهد تزریق بی محبای گاز به کلان شهرها هستیم نقطه ی تقصیر، ناآگاهی مردم و بی دغدغه بودن آن ها نسبت به امر مهم محیط زیست است. امری که در توسعه یافتگی یک ملت شاخصه ای مهم تلقی می شود. حالا اگر با این دید کلان به موضوع نگاه کنیم می توان امیدوار بود که آلودگی ها در "میان مدت" آهنگ کاهش پیدا کنند وگرنه کماکان باید منتظر "مدیریت آلودگی" و "کسب درآمد" از آلودگی باشیم. سازمان محیط زیست وظیفه دارد، در کنار تمام زحمات خود، اتاق روابط عمومی اش را در صحنه اجتماع دایر کند تا داستان "فرهنگ حفاظت از محیط زیست" را برای مردم بازخوانی کند.