پایگاه خبری الف 1 خرداد 1396 ساعت 8:47 http://alef.ir/vdcce0q0x2bqm08.ala2.html?474460 -------------------------------------------------- عنوان : یاداشتی برای رئیس جمهور محمدصادق کلبادی، ۱ خرداد ۹۶ -------------------------------------------------- متن : آقای رئیس جمهور، انتخابات به ایستگاه پایانی اش رسید و مسؤلیت شما برای چهار سال دیگر ادامه یافت. شما خود واقفید که چگونه روزهای تبلیغات، مناظرات و میتینگ های انتخاباتی با تمام چالش های ریز و درشت اش وبالاتر از آن، چهار سال از سکونتتان در ساختمان پاستور با تمام فراز و فرودهایش، در چشم به هم زدنی به پایان رسید، زمان بی رحمانه در گذر است و مجال برای عمل به وعده ها اندک. حال که مردم با حضوری شکوهمند بار دیگر مسؤلیت شمارا تمدید و جمهوریت نظام را تایید کردند زمان راستی آزمایی گفتار شما هم فرارسیده، الوعده وفا! به یاد داشته باشید که در گرماگرم تبلیغات چه آرمان شهری را برای مردم ترسیم کردید؛ جامعه ای پر نشاط، اقتصادی پویا با کمترین تورم و رکود، کاهش بی کاری و افزایش رفاه، اینها بخشی از وعده های معیشتی بود که از سوی شما مطرح شد. می بینید که چگونه ابتدایی ترین حقوق شهروندی برای زیستن به رویایی دور از ذهن مبدل گشته که تنها در وعده ها و تبلیغات انتخاباتی باید آنها را جست وجو کرد؟! آقای روحانی، در آن ایام مردم را محرم ناگفته های خود دانستید و آنها نیز صبورانه به مشکلات و افشاگری های شما و سایر سیاسیون گوش دادند. راستی صدای مخالفان و منتقدانتان را هم به یاد دارید که از چه و به چه شکایت داشتند؟ خوشبختانه فضای تبلیغات پیش از انتخابات فرصتی را برای تمام آنهایی که شما چهار سال رئیس جمهورشان بودید فراهم آورد تا صدایشان شنیده شود، فریادی که از دور افتاده ترین مناطق کشور بلند شد تا خواب از چشم خوابزدگان به رباید و صدای خرد شدن استخوان های طبقات کمتر برخوردار، زیر سنگ آسیای مشکلات زندگی را به گوش تمامی ما برساند، چرا که در سیره ی سیاسی پیامبر رحمت، تمام مردم نسبت به هم و سرنوشت هم مسؤل هستند كُلُّكُم راعٍ و كُلُّكُم مَسؤولٌ عَن رَعِيَّتِه. شما به خوبی از بیش از سه دهه ایستادگی مظلومانه ملت ایران برای حفظ انقلاب آگاهید، از آن روزگار که شیپور جنگ به صدا در آمد و صف مرد و نامرد را از هم جدا ساخت تا انتخابات 96، همان مردمی که در صف های طویل رأی، به خط شدند، روزگاری خون پدران، مادران و فرزندانشان را بی هیچ چشم داشتی برای حفظ این خاک و ارزشهای انقلاب تقدیم کردند؛ آگاه باشید که مسؤلیت و اعتبار امروز شما، مدیون وجود، حضور و ایثار همین مردم است. مردمی که به گفته ی امام راحل ولی نعمتان انقلابند. خوشبختانه مناظرات و تبلیغات انتخابات نشان داد که شما و سایر بزرگواران هم از دردها و مطالبات اقشار مختلف مردم آگاهید هم از درمان آن. از آن مادر دستفروشی که سیلی بی عدالتی صورتش را سرخ کرد ، از نبض تربیت جامعه، معلمان و مشکلاتشان ، از مردمی که در حسرت یک سقف روزگار می گذرانند، از تبعیض و شکاف های طبقاتی، از فساد در دستگاه های دولتی از تمام اینها سخن گفتید، حال زمان تحقق صداقت در کلام شما، عدالت در کردار شما و درایت در سیاست شما فرا رسیده است. همای سعادتی که مردم بر شانه های شما نشانده اند فرصتی برای خدمت است، زنهار از آن روزی که در پیشگاه حضرت حق باید پاسخگوی روزهای مسؤلیت خود باشید. چرا که به فرموده پیامبر اسلام (ص): فَالْأَمِيرُ الَّذِي عَلَى النَّاسِرَاعٍوَهُوَمَسْئُولٌعَنْ رَعِيَّتِهِ . آقای روحانی نگذارید که واژه ی مردم و محرومان تنها در ویترین تبلیغات انتخابات باقی بماند و هر چهار سال یک بار، گرد فراموشی از چهره ی مظلوم و رنج کشیده شان پاک شود و به مدد انتخابات نامشان بر زبان ها جاری و یادشان تداعی گردد. مگر نه این است که خداوند فرموده: وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ پس برای تحقق این وعده الهی آستین همت را بالا زده و عدالت اجتماعی را هم پیشه ی گفتمان اعتدال سیاسی خود سازید و نقد مشفقانه و دلسوزانه ی منتقدان را با دیده ی جان بین بنگرید که به قول حضرت حافظ : دیدن روی تو را دیده جان بین باید وین کجا مرتبه چشم جهان بین من است حال که میدان برای خدمتگذاری و فرصت برای پاسخگویی بار دیگر نسیبتان گردیده، مگذارید صدای مردم و زحمتکشانی که شما ب خود را وکیل آنها خواندید، در هیاهوی دیدارهای دیپلماتیک و منازعات جناحی گم ، آزادی منتقدان سلب و امید هنرمندان مأیوس شود.