پایگاه خبری الف 24 مرداد 1394 ساعت 14:22 http://alef.ir/vdcbg9b5srhbwgp.uiur.html?289005 -------------------------------------------------- عنوان : مسئولیت برجام با کیست؟ بخش تعاملی الف - سید حسین عمادی سرخی -------------------------------------------------- اشاره: مطلبی که می خوانید از سری یادداشت های بینندگان الف است و انتشار آن الزاما به معنی تایید تمام یا بخشی از آن نیست. بینندگان الف می توانند با ارسال یادداشت خود، مطلب ذیل را تایید یا نقد کنند. متن : در سال های ابتدایی خدمت اداری، مدیری داشتیم که به اقتضای الزامات اداری در سه قسمت مختلف، مسئول بود. خدایش حفظ کند که در عمل درسهای بسیاری در اجرای صحیح امور اداری و مقررات به ما آموخت. اما چیزی که آن روزها خیلی برایم عجیب بود این بود که ایشان بعضا از در مقام یکی از مسئولیتهایشان به جایگاه مسئولیت دومشان نامه می زدند! از آن جایگاه نیز نامه را به جایگاهی که در وزارتخانه داشتند ارجاع می دادند! و عجیبتر آنکه بعضا در جایگاه اخیر، با مفاد آن نامه مخالفت می کردند!! روزی به اقتضای جوانی و خامی، به ایشان اعتراض کردم که چرا اینگونه رفتار می کنند. با لبخندی حکیمانه درسی دادند که پس از ۱۵ سال هنوز هم، مبهوت حکمت نهفته در آن هستم! ایشان فرمودند: من در هر کدام از این جایگاهها بنا به مسئولیت همان جایگاه و مقررات حاکم بر آن جایگاه وظایفی دارم و بایستی بر همان منوال عمل کنم. در یکی باید درخواست فلان امر را بکنم و در دیگری ممکن است موظف باشم که با آن درخواست مخالفت کنم. پرسیدم: خوب چرا خودتان با خودتان مکاتبه می کنید؟ گفتند :اولا این وظیفه من است که در هرجایگاه کار خودم را درست انجام دهم و ثانیا اشتغال من در این سمتها به اجبار کمبود نیروست و درآینده ممکن است نفرات مختلفی در این جایگاهها قرار بگیرند، مکاتبات امروز من نقشه ی راهی است برای انجام وظایف نفرات بعدی! این روزها و پس از تقدیم متن برجام توسط جناب آقای ظریف به مجلس شورای اسلامی، بحثهای فراوانی در خصوص اینکه چرا دولت در قالب لایحه آنرا تقدیم نکرده و ... در جامعه و در بین نمایندگان محترم مجلس، مطرح شده است که مرا یاد همان مدیر عزیزمان می اندازد. دوستان محترممان ظاهرا فراموش کرده اند که، جناب آقای ظریف و تیم وزارت خارجه، نه به عنوان نماینده دولت، بلکه به عنوان وظیفه ی محول شده از جانب شورای عالی امنیت ملی، در مذاکرات شرکت نموده اند. و این مسئولیت را دکتر حسن روحانی، ریاست شورای عالی امنیت ملی به ایشان محول نموده است نه جناب آقای حسن روحانی، رئیس جمهور! لذا ایشان هم در اجرای "قانون الزام دولت به حفظ دستاوردها و حقوق هسته ای ملت ایران" که اتفاقا توسط همین مجلس تصویب شده است، بعنوان نماینده ایران در مذاکرات (و نه وزیر امور خارجه) متن نتیجه مذاکرات را که در قالب "برجام" و ضمائم آن است را به مجلس شورای اسلامی تقدیم نموده اند. فراموش نکنیم که در این قانون، به درستی هیچ اشاره ای به الزام دولت به ارائه نتیجه مذاکرات نشده است و تنها وزیر خارجه موظف است که پس از اجرایی شدن توافق احتمالی، گزارش اجرای آنرا هر ششماه به مجلس ارائه نماید. برای درک بهتر این مطلب، در نظر بگیرید که شخص دیگری (مثلا همان آقای جلیلی) مسئول مذاکرات بود. در این حالت طبیعتا بجای آقای ظریف، ایشان موظف به ارائه نتیجه مذاکرات به مجلس محترم بودند. ولو اینکه در دولت هیچ سمتی نداشته باشند. لذا ضرورت دارد که همه ی ما، مخصوصا نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی، این تفکیک شخصیت حقوقی افراد، صرف نظر از شخصیت حقیقی فرد متصدی شخصیت حقوقی، را در تصمیم گیری ها، مکاتبات و ... در نظر داشته باشیم. مثلا شاید بهتر آن بود که نائب رئیس محترم کمیسیون اصل نود مجلس، در خصوص ایرادات متن فارسی برجام، بجای دکتر حسن روحانی، رئیس جمهور محترم، با جناب آقای دکتر حسن روحانی، رئیس محترم شورای عالی امنیت ملی، مکاتبه می نمودند. سید حسین عمادی