پایگاه خبری الف 20 تير 1396 ساعت 16:13 http://alef.ir/vdcbg8bazrhb9fp.uiur.html?491307 -------------------------------------------------- پاسخگویی؛ حلقه مفقوده مسئولانی که در مقابل ابهامات سکوت کرده‌اند عنوان : از برجام چه خبر؟ -------------------------------------------------- متن : پاسخگویی به افکار عمومی، کلیدواژه ای است که همه مسئولان در اقصی نقاط جهان از آن در کلام حمایت کرده و حتی براساس آنها ساعت ها سخنرانی می کنند اما کمتر کسی است که وقتی نوبت به اجرای عملی این سخنرانی ها می رسد حاضر می شود بنشیند و به افکار عمومی پاسخ دهد، البته به برکت انقلاب اسلامی پاسخگویی به افکار عمومی از بهمن ۵۷ تاکنون در کشور با رشد چشمگیری مواجه بوده و قرار است روزافزون باشد. با این مقدمه به سراغ یکی از مباحثی می رویم که این روزها افکار عمومی دنبال پیدا کردن پاسخی سر راست و بدون رودربایستی برای آن هستند. برجام همراهی مردم برنامه جامع اقدام مشترک بعد از حدود دو سال در ۲۶ تیرماه ۱۳۹۴ به تصویب تیم مذاکره کنندگان ایران و گروه ۱+۵ رسید. هر چند که نشان دادن زنده کنفرانس خبری وزیر خارجه با موگرینی از رسانه ملی و تخصیص برنامه های خبری و صداوسیما به این اتفاق هم در توجه بیش از اندازه مردم به برجام نقش داشت اما افکار عمومی ایران با توجه به اتفاقاتی که در خاطره گذشته خود داشتند ماجرای مذاکرات را در دوسال دولت تدبیر و امید مو به مو دنبال کردند تا جایی که بلافاصله بعد از تصویب برجام مردم در شهرهای مختلف برای شادی از این اقدام به خیابان ها ریخته و به پایکوبی مشغول شدند. خوشحالی مردم دو جنبه داشت یکی به دلیل توافق بر سر داشتن دستاوردهای علمی، دومی هم به دلیل پیروزی مذاکره کنندگان در مواجهه با مذاکره کنندگان دیگر کشورها که غیرمستقیم قرار بود روی اوضاع معیشتی آنها تاثیر بسزایی داشته باشد، استقبال مردم به حدی از این جریان زیاد شد که عده ای حتی به مقایسه تغییر اقتصادی پذیرفته شدن قطعنامه ۵۹۸ در روزهای نخست پرداختند و عده ای حتی منتظر بودند تا قیمت دلار و ریال به هم نزدیک تر شود اما... مسئولان و همراهی با مردم در میان هیجانات مردم، مسئولان هم مدام از فتح الفتوح صورت گرفته می گفتند و همه دستاوردهایی که به واسطه امضای برجام بر ما ایجاد می شد، قرار بود تحریم ها همزمان با اجرا برداشته، حسابهای بلوکه شده آزاد و همه تعاملات ما با دنیا بدون مشکل اجرایی شود. در تحلیل های واقعی تر حتی گفته می شد هیچ رئیس جمهوری در امریکا هم توان لغو برجام را ندارد. از سوی دیگر آل سعود و رژیم صهیونیستی مدام بر انتقاد از توافق دنیا با ایران تاکید داشتند و در رسانه های بین المللی به تصویر کشیده می شدند که دستاورد ما را علنی تر نشان می داد. روزهای نخست در هر محفلی، از برگزاری روز خبرنگار تا برگزاری نشست محیط زیست و مسایل بی ربط که پا می گذاشتی ظریف با دندانهایی ایمپلنت کرده و لبخندی بر لب از دستاورد برجام می گفت و تسلط به زبان انگلیسی تیم مذاکره کننده و هوشمندی در مناظره را گوشزد می کرد. اندک مخالفان هم با دشمنان بیرونی نظام مقایسه می شدند و مردم توجهی به آنها نداشتند و این روند البته از ماه ششم رفته رفته رو به افول گذاشت... حوادث رخ داده از انتخاب ترامپ، تمدید مجدد قانون تحریمها توسط شخص اوباما(داماتو یا ایسا) گرفته تا اضافه شدن و به روز شدن لیست تحریمهای امریکا هر روز یک حادثه عجیب بر برجام می گذشت و مردم را در بهت و حیرت فرو می برد. قلب راکتور هم بتن ریزی شد و خبری از برداشتن یکباره تحریمها نشد. حتی ترامپ قصد پاره کردن برجام را کرد که یکباره با نصیحت نتانیاهو!!!! که تا چند ماه قبل مخالف ظاهری برجام بود مواجه شد و ... این روزهای پر حادثه اما تقریبا با سکوت از سوی اعضای مذاکره کننده و ایجاد حاشیه های عجیب در کشور پیش می رفت تا افکار عمومی یکبار فراگیری آنفلوانزا را پیگیری کند و بار دیگر شاید از اتفاق پلاسکو رنجیده شود. هر چه خبر اتفاق می افتاد و در حجم وسیع تری از معمول توسعه می یافت که شاید مردم کمتر از نبود پاسخگو در این بخش مطلع شوند و البته هر روز افکار عمومی تشنه تر می شد تا زمان انتخابات ومناظرات انتخاباتی که تقریبا همه رقبا بر امضای برجام و اصل مذاکره تاکید کردند و نقدها بیشتر به سمت پیگیری توافق و دستاورد نداشتن آن به دلیل جدیت کم خبر اعلام می شود. کمرنگ شدن حضور مسئولان کم کم وزیر خارجه دیگر میهمان هر محفل دولتی و غیردولتی نبود و حتی شنیدیم که او در مصاحبه با یکی از رسانه ها اعلام کرده بود که نمی خواهد در دولت بعدی روحانی همچنان وزیر خارجه بماند. اعضای ارشد مذاکره کننده هم رفته رفته کم رنگ شدند، بعیدی نژاد به عنوان سفیر به انگلستان رفت، صالحی در سازمان انرژی اتمی کارهای علمی را پی گرفت، عراقچی هم دوره ای سکوت داشت... و مردم همچنان منتظر شنیدن پاسخ از زبان اعضای تیم مذاکره کننده که بیشترین مواجهه با جزییات برجام را داشتند بودند! در رتبه های بعدی هم مردم از رئیس مجلس و رئیس جمهور و نمایندگانی که برجام را در مدت کوتاهی در مجلس تصویب کردند انتظاراتی داشتند که تقریبا هیچ یک برآورده نشد. بمباران خبری دو جناح در این بین افکار عمومی با بمباران خبری دو جناح مواجه شد، جناحی که کلا می گفت برجام دستاوردی نداشته و جناح دیگری که آب خوردن کنونی را هم به برجام مربوط می کرد!! بمباران های خبری که هیچ یک از آنها برای افکار عمومی نمی توانست قانع کننده و اقناع کننده باشد و همچنان آنها را تشنه شنیدن پاسخی مناسب و بدون رودربایستی (همانطور که رهبری فرمودند که نکته پنهانی از مردم نداریم) قرار می داد. پاسخی که خلا آن کم کم مردم را دچار ناامیدی می کرد. شکستن سکوت به سبک عراقچی در خلال این سکوتها و البته بعضا حاشیه های اصل شده در حال طی کردن مسیر بودیم که سکوت عراقچی یکی از اعضای ارشد مذاکره کننده اصلی شکست. او در گفت وگویی با یکی از رسانه ها بعد از مدت ها سکوت درباره خدمت برجام به فوتبال صحبت کرد صحبتی که حتی نتوانست کی روش مربی تیم ملی فوتبال را که بابت مشکلات مالی نتوانسته گردش مالی داشته باشد را قانع نکرد. او البته در خلال مصاحبه فوتبالی خود از طارمی هم خواهش می کند که در پرسپولیس بماند!! بعیدی نژاد هم در صفحات شخصی ضمن موضع گیری های جبهه مقاومت درباره ترویج ورزش همگانی می نویسد و انگار خیلی علاقه ای به پاسخگویی به مردم درباره برجام ندارد. عواقب پاسخگو نبودن! همه این رویه باعث می شود که مردمی که روز نخست امضای برجام به خیابان ریختند و پایکوبی کردند با نشنیدن پاسخ مناسب از مسئولانشان دچار یاس و نا امیدی و البته بی اعتمادی به مسئولان شده و این بی اعتمادی مردم نسبت به باقی مسئولان هم تسری پیدا کند. اگر به واقع مذاکره کنندگان می خواهند همچنان افکار عمومی را مانند آن روزی که در خیابان از قراردادشان حمایت کردند پای کار نگه دارند بهتر است که زودتر فکری به حال پاسخگویی خود به آنها داشته باشند. قطعا مردم هم باز با مسئولان پاسخگویشان همراه خواهند بود. منبع : سیاست روز