پایگاه خبری الف 19 اسفند 1394 ساعت 7:46 http://alef.ir/vdcb0zbfgrhbfsp.uiur.html?337560 -------------------------------------------------- عنوان : یک مسئول: کاش مسئولان هم بسوزند! -------------------------------------------------- متن : میهمان پرچالش روز گذشته شورای شهر تهران محمدجواد فاطمی، رئیس مرکز تحقیقات سوختگی دانشگاه علوم پزشکی بود که هم حرف های خودش و هم آمار و عکس هایی که با خودش آورده بود جلسه و اعضا را تکان داد. به گزارش شرق، او با اشاره به اینکه سالانه بین ١٥٠ تا ١٨٠ هزار نفر در کشورمان می سوزند، گفت: امیدوارم مسئولان درد و رنج بیماران سوخته شده را درک کنند و فکری به حال آنها بکنند. سوختگی یک مشکل جهانی است و در رده چهارم صدمات بعد از تصادفات، افتادن از بلندی و دعوا و منازعات قرار می گیرد. سوختگی هر ساله باعث مرگ حدود ٢٧٠ هزار نفر در سراسر جهان می شود و این در حالی است که سالانه در ایران حدود ١٥٠ هزار نفر می سوزند و حدود ٣٠ هزار نفر بستری می شوند که از این میزان سه هزار نفر جان خود را از دست می دهند؛ یعنی همین حالا که ما اینجا نشسته ایم، به طور روزانه ١٠ نفر در کشور بر اثر سوختگی فوت می کنند و همه اینها جدای از بیمارانی است که در اثر سوختگی تبدیل به افرادی معلول و ازکارافتاده می شوند و دیگر حتی خودشان هم نمی توانند خودشان را تحمل کنند. او گفت: در ایران در سال ١٩٩٠، سوختگی، دهمین علت زودهنگام مرگ افراد در کشور بود که الان به هشتمین علت رسیده است و درواقع ما دو پله سقوط کرده ایم، ضمن اینکه در شاخص دالی (زنده ماندن هریک نفر از دو نفر بر اثر سوختگی) رتبه بیستم را در دنیا داریم. باید برای هر درصد از سوختگی، حدود پنج میلیون تومان هزینه پرداخت کرد به طوری که در هیچ کدام از بیماران سوخته شده درمان استاندارد صورت نمی گیرد و به همین دلیل در بیشتر موارد باعث فوت افراد می شود. وی با بیان اینکه سوختگی، بیماری فقراست و عمده افراد سوخته در خانه شان شرایط غیراستانداری از لوازم گرمایشی داشته اند، به استاندارد سازی نکردن لوازم خانگی اشاره کرد و گفت: پس از سال ها ما هنوز نتوانسته ایم سماور را استاندارد کنیم. فاطمی با گلایه از نبود تخت های استاندارد سوختگی در کشور، گفت: درمان های غیراستاندارد در بیمارستان هاو نبود هیچ تخت استاندارد سوختگی در بیمارستان ها ازجمله مشکلاتی است که ما با آن روبه رو هستیم؛ یعنی به گونه ای نیست که یک مریض سوختگی در یک اتاق درمان شود و در تهران شاهد هستیم که در یک اتاق شش تخت سوختگی وجود دارد. وی تصریح کرد: طبق پیش بینی های وزارت بهداشت درحال حاضر می بایست دوهزارو ٤٠٠ تخت سوختگی در بیمارستان ها داشته باشیم که فقط یک هزار تخت سوختگی موجود است و از این میزان هیچ تختی استاندارد نیست؛ حال آنکه تعداد تخت مورد نیاز باید برای هر کشور براساس شیوع سوختگی تعیین شود و به گونه ای باشد که یک سوم آن برای حوادث غیرمترقبه سوختگی خالی باشد. در همین شرایط بود که وقتی آقای طلایی در آن حادثه دچار سوختگی شد در شرایط بیمارستان مطهری نماند و به بیمارستان شهید چمران منتقل شد و تازه در آنجا هم اعتراض داشتند و بعدها موضوع را پیگیری کردند. رئیس مرکز تحقیقات سوختگی دانشگاه علوم پزشکی ایران ادامه داد: متأسفانه درمان های ناقص در بخش سوختگی یکی از مواردی است که در سال های گذشته با آن روبه رو بوده ایم ضمن اینکه هیچ جراحی با توجه به معضلات سوختگی به سمت آن نمی رود. فاطمی عکس هایی را از بیماران سوختگی که شرایط دلخراشی داشتند در صحن علنی نشان داد و گفت: بیمارستان های سوختگی تبعیدگاه جراحان است و پرستاران برای حضور در بیمارستان سوختگی تمایلی ندارند. شما یک بار هم نمی توانید این تصاویر را ببینید، حالا تصور کنید پرستاران و پزشکان باید هر روز و هر ساعت این تصاویر را به شکل زنده ببینند. وی خطاب به اعضای شورای شهر تهران گفت: خواهش می کنم یک بار بلند بشوید و بیایید مریض های سوختگی را ببینید تا مشکلات آنها را لمس کنید. آقای طلایی خودش یک بار دچار این حادثه شد و ناخواسته مشکلات را درک کرد اما شما یک بار با تن سالم بیایید تا از نزدیک شرایط را ببینید. وقتی یک بیمار سوختگی را وارد بیمارستان می کنند تمام بدن وی سوخته شده، ناله می زند و بوی بد می دهد و ما هم نمی توانیم کاری کنیم چراکه تجهیزات ما استاندارد نیست و باید به همه این موارد توجه شود. علاوه بر همه اینها هزینه های درمان بسیار زیاد است و در مقایسه با بیماری های قلبی و سرطان، درمان سوختگی برای پزشکان درآمد و سودی ندارد و این کار برایشان گزینه آخر هم نیست. در همه این سال ها تا دلتان بخواهد مرکز قلب و انواع بیماری ها و سرطان را ایجاد کرده ایم اما مراکز درمان و پیشگیری از سوختگی نداریم چون این درمان پولی و درآمدی برای پزشکان و چرخه درمان ندارد. وی در ادامه جلسه با اشاره به شیوع سوختگی الکتریکی کارگران ساختمانی تصریح کرد: دراین زمینه نامه نگاری های زیادی به دستگاه های متولی کرده ایم اما هنوز نتوانسته ایم که به آنها بفهمانیم که سیم های برق ساختمانی را عایق کنند. رئیس مرکز تحقیقات سوختگی دانشگاه علوم پزشکی ایران با طرح این پرسش که چرا مدارس، استانداردها را رعایت نمی کنند، ادامه داد: مگر ما پول کم داریم که این کار را انجام نمی دهیم و چرا آموزش وپرورش و شهرداری ها در این بخش ورود نمی کنند. فاطمی ضمن گلایه از آموزش وپرورش ادامه داد: چرا این وزارتخانه در بحث پیشگیری و آموزش سوختگی دروسی را تدریس نمی کند و چرا صداوسیما و سازمان بهزیستی دراین زمینه فعالیت های آموزشی را انجام نمی دهند. وی به شیوع خودکشی در بیماران سوختگی به دلیل منزوی شدن و تردشدن از خانواده و جامعه و حتی پزشک اشاره کرد و گفت: اغلب جراحان، بیماران سوختگی را قبول نمی کنند چراکه وضعیت این بیماران اسفناک است. رئیس مرکز تحقیقات سوختگی دانشگاه علوم پزشکی ایران با اشاره به اینکه دعا می کنم هیچ کس در این کشور نسوزد اما در این شرایط خدا کند اگر کسی می سوزد، مسئولان بسوزند، گفت: امیدوارم مسئولان درد و رنج بیماران سوخته شده را درک و فکری به حال آنها کنند. این صحبت های آخر فاطمی صدای اعتراض و هیجانی را در بین اعضا و میهمانان و خبرنگاران در پی داشت. خبرنگاران و برخی از اعضا و میهمانان برای او دست زدند و چند عضو ازجمله محسن سرخو اعتراض کردند و چمران هم که واکنش خبرنگاران را دیده بود خطاب به خبرنگاران گفت: خوشحال نشوید؛ خبرنگاران هم جزء مسئولان هستند. در ادامه هم فاطمه دانشور، رئیس کمیته اجتماعی شورای شهر تهران، ضمن تأیید بسیاری از اظهارات دکتر فاطمی، به معضلات موجود برای چهارشنبه سوری اشاره کرد و گفت: محدودیت های این سال ها در برگزاری مراسم آیینی چهارشنبه آخر سال، نقش مهمی در تغییر شکل آن به این صورت داشته است و زمینه داغ شدن بازار ترقه فروشی ها را فراهم کرده است. محسن سرخو هم معتقد بود این اظهارات دکتر فاطمی نوعی انداختن مسئولیت وزارت بهداشت روی دوش سایر ارگان هاست و گفت: مسئولان همین حالا هم دارند از رفتارهای مدیریتی غلط می سوزند و بارها اعلام شده است که فقط یک بیمارستان سوختگی داریم که هر وقت مصدومی به آنجا مراجعه می کند، درد و سوختگی خود را از یاد می برد. غلامرضا انصاری، عضو دیگر شورای اسلامی شهر تهران هم گفت باید هیجانات سنی جوانان و نوجوانان را در این ایام کنترل و هدایت کنیم و افزود: نشاط اجتماعی در جامعه مغفول مانده است؛ قطعا پیشگیری از درمان بهتر است و با اقدامات اجتماعی مناسب می توانیم جشن هایی با نشاط و با مشکلات کمتری برگزار کنیم.